خشخاش شرقی

گل ماه

خشخاش از زمان یونانیان باستان نماد خواب ابدی بوده است، به لطف ویژگی های مخدر خشخاش معروف قرمز بزرگ. با این حال، به همان اندازه که ما طرفدار جادوگر شهر اوز هستیم، و بار بیش از حد حسی و تکنیکی که صفحه را پر می‌کند، در حالی که دوروتی در میان میدانی از درخشان‌ترین رنگ قرمز حرکت می‌کند، در واقع بیشتر به پسر عمویش، یعنی رنگ شرقی کم‌مخاطره‌تر علاقه داریم. خشخاش این واریته عمدتاً بومی شمال شرقی ترکیه و شمال ایران است و آنچه از نظر کیفیت مواد افیونی فاقد آن است، بیشتر با رنگ‌های زنده‌اش جبران می‌کند: از سفید تمیز با لکه‌های سیاه بادمجانی گرفته تا صورتی سالمونی و سرخابی تیره، یک مرکز برنجی ایجاد می‌کنند.

در واقع بسیاری از گونه‌ها نام‌های درخشان و تداعی‌کننده‌ای دارند - اگرچه نحوه پیوند نام‌های خاطره‌انگیز آنها به خود گل‌ها، مثل همیشه، مشکوک است... به عنوان مثال، یک سایه قرمز به نام «G.I» شناخته می‌شود. جو» در حالی که رنگ دیگری از قرمز به «رئیس هندی» معروف است. آیا این دو بر سر سرزمینی که در آن رشد می کنند (یا بهتر است بگوییم زمینی که یکی از آنها در آن رشد می کند و دیگری فقط می گیرد) جنگ می کنند؟ با این حال، نام مورد علاقه ما باید «آلو پتی» ساده و در عین حال لبخند برانگیز باشد که برای اولین بار در یک توده کمپوست سامرست توسط شخصی به نام...ساندرا کشف شد.